<no title>

462

یک شنبه نوزده شهریور – مطلب اوّل

"ایدئولوژیک بودن بد نیست"

دوست عزیزم! ضمن عرض سلام، حسب نظر شما تلاش خواهم کرد "سطح افکار و نظراتم را اقلا کمی هم شده بالاتر بیاورم و تحولی در آن ایجاد بکنم" شما هم لطفاً راحت باشید و " برایتان سخت نباشد که برخی کلمات را برای من بنویسید" و اما بعد، اگر ما " در ادامه ی جمع شدن هایمان به طرف احزاب قوی و تشکل های صنفی و غیره نرفتیم و . . ." علتش همان است که من عرض کردم و این که، "ما بعد از انقلاب دورهم جمع شدیم که به قدرت، به پول، به پُست، به پارتی، به شغل، و (به گمان خودمان) به یک زندگی خوب برسیم، . . ." ما جمع نشدیم تا آن کارهایی را که شما گفتید بکنیم. اگر هم به فرض صحت حرف شما "حکومت افکار دگمی داشته، یا با برخوردهای ایدئولوژیکی به ما این اجازه را نداده و هر گروه و دسته ای را به بهانه ای تار و مار کرده"، باز هم ریشه اش در همان نکته ای است که من عرض کردم. البته حکومت و دولت هم آن طور که شما می فرمایید عمل نکرده و هر حزب قوی و هر تشکلی هم مطلوب ما نیست. به علاوه اگرچه افکار دگم داشتن بد است، ولی ایدئولوژیک بودن بد نیست. این فرمایش شما هم که "اصلا در زندگی صنعتی شغل دولتی معنا و مفهومی ندارد" بی معنی است، یعنی چه؟ یعنی اصلاً دولت نداریم و اصلاً شغل دولتی نداریم؟ این مطلب را هر کسی گفته، اشتباه گفته و شما دیگر نفرمایید و این که میفرمایید "برنده آن هایی هستند که رفتند به طرف شغل های آزاد و دوستان ما فقط درجا زدند در شغل های پایین با درآمدهای خیلی پایین تر و ..." ظاهراً جناب عالی من و خودت را با آن هایی که من میگویم اشتباه گرفته اید.