<no title>

461

شنبه هجده شهریور – مطلب پنجم

"با دوستان خوب دل آدم باز می شود"

دل آدمی از خصلت های منفی آدم ها، می گیرد و از خصلت های مثبت آن ها باز می شود. امروز با به خاطر آوردن خصلت های نیکوی دو برادر، دو دوست و دو استادم، که یکی به سال از من بزرگ تر و دیگری از من کوچکتر است، دلم که به شدّت گرفته بود باز شد. عزیزانی که با صفا و صمیمی اند، با وقار و متین اند، مشتاق آموختن و آموزاندن اند، رشید در ترویج دین و اخلاق و علم اند، مراقب و مواظب دوستان و اطرافیان خویش اند، و . . .؛ عزیزانی که هر دو روحانی هستند و نیز هر دو دانشگاهی، یکی ساکن قم و با مدیریت و تدریس و تألیف، زبانزد صدها و بلکه هزاران طلبه و دانشجو و دیگری هرازگاهی ساکن مکانی دور از خانواده و با موعظه و تدریس و تألیف به ویژه زبانزد هزاران و بلکه ده ها هزار دانش آموز؛ دونفری که یکدیگر را نمی شناسید و من به دوستی با آنان مفتخرم.